30-04-09

It doesn't appeal to me.

It does Appeal To Reason, blijkbaar.
Ik ben er eindelijk toegekomen de nieuwe Rise Against te beluisteren.
En zoals ik hier voorspeld had, het is inderdaad een downfall sinds hun vorige album uit 2007.

Aiaiai…

Op Groezrock had ik al gemerkt dat Tim McIlrath zijn stem enorm achteruit is gegaan. Ook op cd/mp3 is dat duidelijk te horen. Hij heeft niet meer dezelfde capaciteit en ook niet dezelfde ruwheid en eigenlijk ook niet meer dezelfde emotie in zijn stem. Da's een eerste indruk die zich bij mij opdringt bij het beluisteren van Collapse (Post-America), het 1ste nummer op Appeal To Reason.
De eerste paar nummers hebben nog wel iets en sommige vind ik zelfs goed, maar het is tegenwoordig zo monotoon. De riffs zijn quasi inspiratieloos, hun songs hebben al 3 albums lang krak dezelfde structuur, zelfs de volgorde van de songs is voorspelbaar. Het enige wat me verbaasde was de 'breakdown' in Entertainment. Niet om pure genialiteit, integendeel, ik ben wel te vinden voor originaliteit, maar dit gaat er over. Soms past iets gewoon niet midden in een nummer, mannekes. Ook het sinds SSOTCC obligatoire akoustische nummer als 10de-11de nummer, is represent: Hero Of War. Hey, Swing Life Away, geniaal nummer, echt waar, maar Hero Of War, sorry, maar dat trekt echt op niks. Te meer omdat dit een gitaar en een stem is, en zoals gezegd, is de stem al niet meer de moeite.
Over de teksten heb ik niet veel te zeggen. Tim is daar altijd wel goed in geweest, en ik heb hem al betere songs weten schrijven dan hetgeen ik nu te horen krijg, maar hey, 't is best goed te doen. Misschien wat te veel politiek en te weinig socio-cultureel.

Conclusie: Appeal To Reason gets me toe-tapping, but that's about it. I'm dissappointed.
Ik wil niet te negatief zijn, Rise Against is een sterke band, dat toont ook hun fanbase, maar ze zijn er enorm op achteruitgegaan. Punkrock-gewijs, zijn ze sell-outs. Moest ik dit album een quotatie geven, 't zou rond de 5/10 liggen. 't Doet me niet veel meer. Normaal zou mijn kamer overhoop liggen na ne cd van Rise Against, nu zit ik gewoon achter de computer en schrijf ik gewoon een blogbericht over Appeal To Reason.
Moeten zij weten.

Nog wel heel veel respect voor den Joe:

19-04-09

Groezfuck

HAPPY SATURDAY!
GROEZROCK SPECIAL REPORT VAN MIJNENTWEGE!


Om kwart voor 11 speelde Nuns Go Riot, supercoole Belgische band. Punkrock met hardcore invloeden of anderson, 'k weet niet, maar ik vind ze heel goed. Ze speelde strak, en ik vind dat ze wel eens nieuw materiaal mogen uitbrengen, amai. Ik heb ze wel niet volledig gezien,
want Gino's Eyeball speelde overlappend op het ander podium en die had ik nog nooit gezien, terwijl ik NGR al bezig had gezien. De Gino's waren wel geniaal. De Belgische Blink-182. Heel cool. Die gasten amuseren huneigen keihard op dat podium, en daarmee ook het publiek. Dat was een mooie start op de main stage, wat toch al gauw mijn favoriet podium zou worden. Niet omdat het zo'n podium is, wel om de bands.
Maar mijn interesse lokte me naar de zogenaamde back2basics stage, alwaar de Tenement Kids hun performance zouden geven. Supercool. Dat is écht de Nederlandse Hot Water Music. Inclusief baarden, haha! Heel energieke band, goeie muzikanten. Het eerste kiekevelmoment van de dag toonde zich ook, bij Quit Playing Them Strings. Goeie nummers en een geniale outro/solo/instrumentaal stuk. T-shirtje gekocht en ne CD en nen LP. Dudes zijn goed bezig. I spent a long, long time, trying to turn it back.
In afwachting tot de volgende band op mijn lijstje ben ik nog wat merch gaan checken, gaan hangouten met de Lieven, dat was cool, en mijn middagmaal gaan nuttigen in de tent: sandwiches met komijnkaas en Ice Tea peche van den Delhaize. Geniaal.
Om kwart voor 1 of kwart voor 2 speelde This Is A Standoff. Ex-Belvedere, skatepunk dingen. Ik had ze nog nooit beluisterd, maar ik werd aangenaam verrast. Meer nog, ik was eigenlijk fameus onder de indruk van de snelheid en de catchyness welke uit de boxen kwamen. Ik ben vooral ook fan van de zang, die klonk heel goed. Toffe mannen, enorm goeie muzikanten (zeer technische muziek) die zelf zichtbaar ook plezier vinden in het optreden. Da's altijd wel belangrijk, als nen band graag speelt straalt zich dat vaak uit naar het publiek. It doubles the fun! Hooray. 2 cd'kes gekocht. Hooray.
Vervolgens ben ik op tijd naar de main stage gegaan, zodat ik vanvoor mee kon feesten met The Aquabats. Dat was de moeite zenne! Sinds ik hen 3 jaar geleden ontdekte mede dankzij de Piet heb ik ze altijd al eens live willen zien. Nu stonden voor de eerste keer in België. En ze losten mooi mijn verwachtingen in. Keigoeie nummers spelen, het publiek danste erop los. Er fucking op los. Amai. Ik werd zot bij Pizza Day, Super Rad. Geniaal hoe ze allemaal opblaasmatrassen/-banden/-kussen in het publiek gooiden tijdens Pool Party. Bindteksten waren ook leuk. Die mannen zijn gewoon leuk. In hun Aquabatspakskes. Er zat zelfs ne gast in 't publiek in zo'n pakske, volledig met helm en riem. Supercool. Circle of love's alom. Heel veel posi-sfeer in 't publiek, da's altijd wel met ska/punkrock-shows, me dunkt. Een of andere Gouden Slechterik die ineens the Aquabats kwam overwinnen, maar the Aquabats zijn wel gewonnen zenne! Dankzij gitaarkoffers en special powers! Hoogtepunt #2! It was a pool party for the cool kids at my school!
Het volgende hoogtepunt kwam eraan met The Vandals. Ik ben er altijd al fan van geweest en nu kon ik ze eens zien. Beginnen met It's A Fact en alle hits erdoor rammen. En heel den tijd dansen en meezingen. Ze hebben zelfs Don't Stop Me Now (ne cover van Queen) gespeeld, supercool! Hoogtepunt #3. And now we dance like soldiers on the battlefield.
Vlug even een stukske Darkest Hour gaan checken, dat was eigenlijk heel cool. Maar ook niet voor te lang.
Verder heb ik nog een stuk The Living End gezien, enorm fan van contrabassen maar ze kwam te weinig door om echt cool te zijn, dus wat gehangen met Ricky en Senne van de PDS die ik ineens tegenkwam en dan na een kwartierke naar The Sedan Vault gaan zien. Dat was ook niet direct mijn ding, ze pasten ook niet direct thuis op zo'n festival. Toch niet in mijne line-up. Te zacht voor de hardcorekids en te traag voor de punkrockkids. Maar hey, 't zal wel goed zijn waarschijnlijk!
No Fun At All wilde ik dit jaar wél zien, in tegenstelling tot vorig jaar. 'k Heb het 20 minuten of een halfuur of zo volgehouden, toen werd het toch echt wel saai eigenlijk. Weinig tot geen podiumpresence, niet echt het beste geluid ooit en ik ben ook niet de grootste fan ooit. Weggegaan, teruggekomen met Wow And I Say Wow, meegezongen en terug weggegaan.
Achteraf ben ik wel vooraan de tent gaan staan om een mooi plekje te verzekeren voor hetgeen waar ik enorm hard naar uitkeek (dat zult ge misschien wel hebben gemerkt): The Get Up Kids. Reünieshow. Fuck yeah. Ze hebben nen Hot Water Music gepulld, om het in termen van Groezrock 2008 te zeggen. Echt waar, geniaal. Non-stop kiekevel, bijna zitten blijten, bijna uw longen uit uw lijf zingen. Een beetje jammer was de korte duur van de setlist en het ontbreken van bepaalde nummers. Valentine, I'll Catch You en Man Of Conviction had ik bijvoorbeeld nog heel graag gehoord. Maar hey, Action And Action, Woodson en Red Letter Day hebben ze dan bijvoorbeeld wel gespeeld, dus ja. 't IS voor hen ook kiezen. In ieder geval, ik heb ten zeerste genoten van hun optreden, en ik was echt ontdaan toen het zo ineens gedaan was. Amai. Hoogtepunt #4 Every mistake that I make, I couldn't have made without you.
Op mijn plekske blijven staan om Rise Against goed te kunnen zien, toch ook een van mijn favoriete bands. Maar, zoals een random dude het aan de bushalte vanmorgen nog zo mooi zei: "De gemiddelde leeftijd van het publiek ging na het optreden van The Get Up Kids wel flink omlaag." Of zoiets. Ik zat daar vanvoor tussen hardcoremongolen en huppelkutjes die met moeite Prayer Of The Refugee kennen. De term 'alone in a crowd' was voor mij wel van toepassing. En toen ze begonnen werd het nog erger. 1) ze begonnen met een nieuw nummer, en de nieuwe nummers zijn toch niet echt het van het en 2) dat was daar ineens een massa en alles en iedereen verschoof van kant naar kant. Ik denk, ik ga wat mee dansen vanvoor, maar daar was gewoon geen plaats voor. Sucks. Dus ben ik maar naar de zijkant gevlucht. Daar viel het al wat beter mee. Ik heb Rise Against ondertussen al 4 keer kunnen zien, maar 1 keer kon ik niet, de 2de keer mocht ik niet en de andere keren vond ik het zijn geld niet waard, net om voorbeschreven reden. Fucking fans. Pas op, supercool voor die band dat ze zo populair zijn, hè, ik heb er ook bij wijze van spreken reclame voor gemaakt, maar 't lijkt tegelijk dat ook hun muziek eronder lijdt. 't Zijn grote termen, maar mij lijkt het allemaal minder oprecht. Terwijl Stained Glass And Marble (het enige nummer van The Unraveling in hun set) daar echt keihard tegenover staat. Ik was echt enorm blij met Like The Angel en Heaven Knows (de enige nummers van Revolutions Per Minute in hun set) en ik was ook blij dat ik het vorige album nog niet zo slecht vind. Achja, ik heb me geamuseerd, ik heb ne goeie show gezien, die mannen staan er echt, en ik heb alles wat niet van het laatste album kwam keihard meegezongen alsof het de laatste keer was. Zijne speech over punkrockers was ook wel graaf. Gewoon, it's cool to be a punkrocker, en da's waar. Hoogtepunt #5. I threw a party in my name, but the hours went by and no-one came.
Dan nog een halfuur wachten tot NOFX op het podium kwam. En ineens stonden die op dat podium. Fat Mike, El Hefe, Eric Melvin en Smelly. En ineens had ik zoiets van "wow, shit, ik ga NOFX live zien", en ineens waren die bezig. Ik kon nog net mijnen bril veilig wegsteken en dan ben ik keihard losgegaan op Linoleum. En de rest. Mopkes, intermezzo's, Arming The Proletarians With Potato Guns, uithalen naar mensen die op de tentpalen geklommen waren (it's fucking ridiculous), zagen hoe stoem dat België wel niet is (It's the best country in all of Belgium. No, you know what, it's the second best country in the whole of Benelux! You're part of Benelux, right?). Alle hits hebben ze erdoor gejaagd (yeah, go for the hit songs, you posers.), nieuw nummer klonk enorm cool, foute teksten zingen is ook cool, volledig uit de maat zijn is ook cool. Ik moet toegeven, ik heb lang gene CD meer van hen opgezet, maar damn, da's nu toch een van de beste bands ooit. Grappig, catchy, leuk, gevarieerd. Ze zijn eigenlijk ook goed op elkaar ingespeeld. Da's cool om ze bezig te zien. Fat Mike zijne zever tussen de nummers stoorde mij eigenlijk geenszins. En den outro was ook wel lachen, de 4 bandleden en 2 roadies dansen op een of ander kindermusicalliedje over racisme-humor. Geniale setlist en geniale band. Hoogtepunt #-fucking-6. One more round, than it's bottles to the ground.

FUCK YEAH.

Oh, en mijn aanwinsten:
7"'s
Teenage Lust - We Have

LP's
Ben Weasel - These Ones Are Bitter
Hot Water Music - A Flight And A Crash
Hot Water Music - Finding The Rhythms
Hot Water Music - Forever And Counting
Hot Water Music - Live At The Hardback
Hot Water Music - Never Ender
Hot Water Music - No Division
Hot Water Music - The New What Next
Hot Water Music - Till The Wheels Fall Off 2LP
Hot Water Music/Alkaline Trio - Split
Hot Water Music/Leatherface - BYO Split Series Volume I
Nerf Herder - How To Meet Girls
Off With Their Heads - All Things Move Toward Their End
Off With Their Heads - From The Bottom
Off With Their Heads - Hospitals
Tenement Kids - We've All Been Down
The Get Up Kids - Four Minute Mile
The Get Up Kids - Something To Write Home About
The New Bomb Turks - Information Highway Revisited

CD's
¡Sincebyman! - We Sing The Body Electric
Tenement Kids - Doves
The Gabba Gabba Heys - Brats On The Beat: Ramones For Kids
This Is A Standoff - Be Disappointed
This Is A Standoff - Be Excited

Kleren
The Get Up Kids trui
Tenement Kids shirt

Awesome. <3