12-07-10

Hardcore > voetbal

Herenthout. Zondagavond. Finale WK voetbal. JH 't Verschil. Hardcore.

Old Vows trapte de avond af met een goed schot. Het kwam traag op gang en er kwam minder uit dan er volgens mij in zat, maar hun sound is wel cool. Een ruige nieuwe band die vast nog wel zal verrassen. 0-0, omdat ik er wat meer van verwachte. Heel mooie match gespeeld maar jammer genoeg niet gescoord.

Worms Feed was het volgende team op het veld. Een puur offensief, no nonsense, korte en krachtige aanvallen. Het publiek (dat overigens niet in grote getallen aanwezig was en het tevens enorm warm had) werd omver geblazen maar het veld werd niet bestormd, danspassen bleven achterwege. Maar de show was er en de show was cool. 1-0 voor Worms Feed, een band vol energie en die iets cool doen met allerhande verschillende invloeden. Leuk om bezig te zien en te horen.

Bij elke show van Midnight Souls geraak ik meer en meer verknocht aan de band. Zware supporter voor deze gasten, die voor 3/5 thuis speelden. Vanaf het startschot was hun spel er knal op. Sinds de laatste keer dat ik ze zag hebben ze hun strategie vernieuwd en een intro toegevoegd aan hun set, één die harder blaast dan nen arbiter nadat iemand net een voet in andermans borstkas geplant heeft. Die mannen zaten vol energie, zelfs met 30°C en gaven nog maar eens alles om een beenharde prestatie neer te zetten. De demo-nummers blijven fan-favorieten, maar de nieuwe nummers zijn zo veel harder en doen me enorm verlangen naar de nieuwe plaat. Vanuit het publiek zong ik de band hun eigen woorden toe. Woorden die voor hen alles betekenen en voor mij uiteindelijk niks, maar ik heb er wel veel aan. Mijn manier van supporteren.
De band is goed op elkaar ingespeeld, combineren coole ritmes met coole melodieën en zijn druk bezig één van de coolste Europese hardcorebands te worden. 2-0.

Hoewel ik Together slechts sinds dit weekend ken, is deze Duitse band snel een must-see geworden. Voornamelijk dankzij het nieuwe nummer 'Lover, Sinner, Thief'. Hun 2de doelkans was datzelfde nummer, maar ik had het gevoel dat ze nog moesten opwarmen. Of misschien hebben ze wat meer training nodig op de nieuwe dingen. Na een tijdje kwam de drive erin en kwamen deze jonge gasten terug in de aanval, met onder andere een Modern Life Is War cover. (Als ik het me goed herinner, althans.) Enkele enkelingen waagden de arena te overwelmen met terecht enthousiasme en de band speelde een sterk spel. 3-0.

Almost Home heb ik niet bezig gezien en ik kan er dus maar weinig over zeggen.


Ik moet ook dringend op zoek naar vrienden die wat meer zoals mij zijn.

06-07-10

Amatörhead

Een moment van aandacht voor de coolste Belgische band van 2010. Amatorski (niet: Amateurski, Amatroski, Amartoski of Amatorksi) is een band waarvan ik normaal gezien nooit gehoord zou hebben, moest mijn broer niet enthousiast geweest zijn (in my general direction). We doen er waarschijnlijk een show voor in het najaar, ik had al eens de myspace beluisterd en omdat ik wel sympathie heb voor dit soort bands heb ik lukraak hun eerste EP gekocht toen ik hem zag liggen.

Amatorski - Same Stars We Shared
1. Come Home
2. Same Stars We Shared
3. The King
4. My Favorite Work Of Art

Ik betaalde een luttele 6-7 euro voor dit CD'tje (ik had graag de plaat gehad maar ik toen die in omloop raakte was ik me nog niet van Amatorski bewust). Ik stap op de trein naar huis en op dat moment verwarmt Amatorski mijn hart voor de 1ste keer. Naast de prachtige, simpele cover (getekend door Femke Vanbelle) is de aanpak op het artwork iets uniek, wat het op zich al leuk maakt om de CD in bezit te hebben. Elk nummer heeft zijn apart velltje papier. Geen vastgeniet boekje, maar 5 velletjes, met elks een tekening door verschillende artiesten en typografisch aantrekkelijke teksten. Het 5de velletje bedankt de koper en stuurt hem naar http://iboughtacdfrom.amatorski.be/, alwaar blijkt dat de koper van Amatorski houdt en Amatorski wederzijdse genegenheid koestert jegens hun fans. Dat is natuurlijk heel cool. "Yay you!" schrijven ze. Dank je, Amatorski.

Ik kom thuis en ik word helemaal excited om mijn nieuwe CD op te zetten - ik ben altijd enthousiast om nieuwe muziek te beluisteren. De 1ste noten van Come Home zetten de sfeer. Rustig, gemoedelijk, ruim. Een minimalistische soundscape. Als ik dan de betekenis achter de tekst (en de prachtige zang) van Come Home te weten kom, verbaas ik me nog meer over hoe cool deze band is. Mooie intrumentele keuze, sfeervolle composities en een zang die u bedwelmt en doet wensen dat ge door bloemenvelden zoudt struinen terwijl de zon uw gezicht verblindt en verse aardbeien langs uw voeten groeiden. Dat denk ik dan toch.
Amatorski is multi-interpretabel. Hun muziek kan uw gemoed doen bloeien, een roes veroorzaken of het kan u ontroeren. Dat hangt wat af van de houding met dewelke ge naar de muziek luistert. Zingen ze slaapliedjes of is dit het 21ste-eeuwse classicisme? Feit is dat er emoties losgewrongen worden terwijl het geheel genietbaar blijft. Feit is dat dit noch een zomerplaat, noch een winterplaat, noch een herfst- of lenteplaat is. Dit transcendeert fysieke connotaties.
Same Stars We Shared speelt met melodieën en harmonieën en The King is waarschijnlijk mijn favoriete nummer op de plaat. Ook dit waadt weerom tussen melancholie en vreugde, de muziek staat in spanning met de stem, maar het werkt.
You were misunderstood but the king praised your loyalty.
My Favorite Work Of Art (let op de Amerikaanse spelling van 'favorite') sluit deze EP af, een must-have voor fans van Björk, Pinback of Regina Spektor.

Get out and check this out!